Biografie

Harmen Veerman (Volendam, 28 november 1947) is een Nederlandse zanger en gitarist. Hij was de leadzanger van Left Side. Na zijn Left Side periode speelde hij in andere formaties en was hij actief als solo-artiest. Sinds 2011 speelt hij in de Tribute to the Cats Band.

Harmen Veerman draagt net als zijn broers en zussen de bijnaam Poesie. Zijn vaderBeat Boys was indertijd een drijvende kracht achter het fanfarekorps, waar waarschijnlijk zijn muzikale inslag vandaan komt. Zijn grootste inspiratiebron in die tijd was zijn broer Cees Veerman die in eerste instantie af en toe meezong bij een amateurbandje The Spoetnikboys. Deze band oefende af en toe in hun ouderlijk huis aan de Edammerweg en Cees vertolkte dan vaak de Elvis Presley songs en soortgelijke rock en roll liedjes. Iets later ging Cees muziek maken met leeftijdgenoten en hieruit ontstond de bekendste Volendammer popgroep The Cats.

cover-confusion-in-my-mindHarmen oefende in eerste instantie met Jaap Lautenschutz, Cor Dekker,Jan Dekker en later werden Jaap Kras Spar en Jan Schilder toegevoegd. De eerste naam van het bandje was Teddy Boys maar hun eerste optreden bij dansschool Jan Buijs (Spruitje) was al onder de naam Beat Boys en na de Beat Boys periode, net voor hun eerste single “Confusion in my mind” uitkwam, veranderden ze de naam in Left Side.

Er kwamen en gingen nog een aantal leden; Dick Plat, Evertjan Veerman, Steve en Evertjan Reilingh, Jaap Sombroek en Klaas Tuyp. Negen singles van de Left Side kwamen in de hitparade of top 40 terecht met als grootste hit, de door Peter Koelewijn geschreven “Like a locomotion”. In de Nederlandse top veertig kwam de single niet hoger dan nummer 17 maar in Frankrijk en Brazilie kwam het nummer op nummer 1 terecht en werden er enkele honderdduizenden exemplaren van verkocht.
cover-like-a-locomotion-3
Toen zijn broer Cees in 1972, om gezondsheidsredenen, de Cats verliet was Harmen Veerman de gedoodverfde vervanger van zijn broer. Hij ging echter niet in op het aanbod om the Cats te versterken want hij wilde niet de goed lopende band Left Side verlaten om voor een bepaalde periode de rol van tweede solozanger op zich te nemen. Vervolgens viel de keuze van The Cats op hun vroegere roadie/muzikant Piet Keizer die nog een aantal jaren lid is gebleven van The Cats.

In 1975 deed Harmen Veerman ook nog mee met een speciaal kerstproject van Peter Koelewijn en zong in een gelegenheidsformatie met o.a. Bonnie St.Claire, Ronnie Tober, Ciska Peter, Nico Haak, Willeke Alberti en nog een aantal toenmalige radio/tv sterren het kerstlied cover-i-want-ya-and-i-get-ye“een heel gelukkig kerstfeest”. Dit is ook de enige keer dat Harmen Nederlandstalig gezongen heeft.

In 1975 had de Left Side pech met de single “I want ye and I get ye” die tot Alarmschijf werd uitgeroepen, net voordat de zeezender Veronica uit de lucht werd gehaald en het schip aan land werd gezet. Nadat de in 1976 de mixage van het nummer Morning Sunrise mislukte, waardoor deze uit de handel werd genomen, besloot de band ermee te stoppen. Het afscheidsoncert werd gegeven op 10 december 1976 in het verenigingsgebouw de Jozef in Volendam.

cover-saturday-night
Na afloop van deze muzikale periode opende hij een winkel in grammofoonplaten (later c.d’s), boeken, tijdschriften, gitaren en bijbehorende artikelen. Hij bracht nog enkele singles uit als soloartiest o.a. bij Jack Jersey en nog een nummer “Maggie’s Dog” onder de artiestennaam Puzzi & Black Jack.  In 1989 zong hij de titelsong van de film “Jan Rap en z’n maten”, de single “my roof is rainproof”.

In in 1990 ging hij nog op verzoek van Arnold Muhren in een project van John MCClean, waar een CD van opgenomen is en 2 singles van zijn uitgebracht onder de naam Loversline met zangeres Annie Kras.

Een groot aantal jaren speelde hij ook nog in een akoustisch duo in diverse cafe’s en op vele podia met de gitaar-virtuoos Jan To (Buijs). Verder speelde hij o.a. met zoon Kelly Veerman in een Beatles coverband “The Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, met o.a. Jack Dekker en cover-fire-upstairs-in-heavenDick Plat (beide voormalig BZN-leden) en Michael de Hont (nog vaak te zien in de band achter Jan Smit en Nick en Simon).

In de tussentijd schreef hij geregeld muziek, meestal Engelstalig met soms een uitstapje naar Nederlands. Een van deze Nederlandstalige song “Verloren” is ook nog opgenomen door Maribelle en de band van zijn zoon Kelly, Trots (voorheen Vaders Trots). Een aantal jaren geleden schreef hij nog over de brand in cafe Het Hemeltje; “A fire upstairs in heaven”. In 2005 en 2007 speelde Harmen Veerman Pilatus in de rock-opera Jesus Christ Superstar, met onder andere Nick en Simon, Jan Dulles en Kelly Veerman.

Sinds 2011 speelt hij in de Tribute to the Cats Band en schrijft hij eigen muziek en neemt deze op in z’n homestudio, soms met medewerking van bevriende muzikanten of studio’s. Op deze site staan ook een aantal van deze nieuwere songs (ga naar muziek). Naast zijn optredens in de Tribute to the cats band speelt hij in het trio Strings (met zoon Kelly Veerman en Sebastian Mol) en wordt hij geregeld gevraagd voor muzikale projecten in en rondom Volendam.